03 DECEMBER 2000 – 09 NOVEMBER 2015

Dogtouch Labrador Retriever Noa overleden.

Op 10 november hebben wij in overleg met onze dierenarts afscheid moeten nemen van onze eerste lieve zwarte labrador Noa. Noa is als pup bij ons komen wonen. We hebben bijna 15 jaar van deze geweldige lieve meid mogen genieten.

We hebben samen heel wat avonturen met elkaar meegemaakt. De puppytraining en daarna de jachttrainingen. Noa had een hekel aan om iets in haar bek  te dragen wat ver uitstak. Zo moest zij een keer een rat apporteren, de staart van de rat wiebelde haar te veel in haar bek. Zij gooide de rat neer en de trainster dacht dat Noa de rat op stond te eten. Maar nee, Noa vouwde de rat dubbel, zodat de staart van de rat naar voren uitstak en bracht hem zo binnen, de Kanjert.

Noa had ook humor. Op de jachttraining moest Noa komen op de fluit vanaf 80 meter. “Weet je zeker dat Noa komt”, vroeg de trainster aan mij. “Natuurlijk”, zei ik. Noa en ik 80 meter van elkaar. Ik fluit en Noa rent als een speer recht op mij af. Ik sta hondentrots klaar met brokjes, om haar flink te belonen. Als een speer rent zij mij voorbij en duikt tot groot plezier van iedereen in het water 10 meter achter mij. De trainster was de enige die hier de lol niet van in zag en Noa en ik moesten apart gaan zitten en mochten de volgende oefening niet mee doen. Ons ontbrak de muts met “DOM” er op.

Noa ging graag naar de duinen en de bossen, maar het strand was haar lust en haar leven. Als zij mocht kiezen ging zij het liefst naar het strand. Lekker struinen langs de kustlijn. Schelpen, houtjes, krabbetjes eten. Zij genoot daarom met volle teugen van onze vakanties aan de kust van Denemarken, Terschelling en Ameland.

Vele keren ben ik met Noa op Ameland bij Klaas Wijnberg, de hondenfluisteraar, geweest. Daar had zij de specialiteit, om sneaky achter de rug van Klaas of Daphne Wijnberg op de bank te gaan liggen. Tot grote hilariteit van de andere cursisten, die wisten dat dit ten strengste verboden was. Maar met haar lieve, trouwe Labradorogen deed zij iedereen smelten.

Dat Noa een bijzondere Labrador was, bleek op de laatste vakantie in Denemarken. Op de laatste dag van onze vakantie namen wij op het strand afscheid van Duitse kennissen met hun Golden Retrievers. We gingen uit elkaar en toen we 30 meter uit elkaar waren, liep Noa plotseling naar hen terug. Zij liet zich nogmaals knuffelen en aanhalen. Toen dit gebeurd was, liep ze naar ons terug. Onze Duitse vriendinnen waren net zo verbaasd en onder de indruk als wij. Dit gaf mij wel een unheimisch voorgevoel, maar wel een heel mooi gebaar van onze bijzondere en lieve Noa.

Noa was een heel sociale en vriendelijke labrador. Zij vond het prima als er weer een hond bij ons kwam wonen of logeren. Zij heeft al onze honden zien komen, Inci, Luna, Febe en Claire. Zij vond het prima en alle honden waren bij haar van harte welkom. Zij kon met iedere hond overweg. Dankzij Noa ging ik mij verdiepen in de psyche en het gedrag van honden. Ik heb dankzij haar vele hondencursussen gevolgd en diploma’s gehaald, zoals Kynologisch gedragstherapeut, -trainer, hondenmasseur en speurinstructeur. Hieruit is mijn bedrijfje Dogtouch ontstaan met in de banner de mede oprichtster van Dogtouch “Noa”. Wij zullen onze lieve geweldige Noa missen. Maar zij leeft voort in onze harten en in Dogtouch. De mooie herinneringen en de mooie jaren en avonturen, die we met haar en samen met Inci, Luna, Febe en Claire hebben beleefd, zullen wij nooit vergeten.

Rust zacht lieve, lieve Noa.

28 januari 1997 – 24 december 2009

Onze tricolore is plotseling uiteen gevallen.

Op 24 december hebben wij toch nog vrij plotseling afscheid moeten nemen van onze lieve bruine “knuffelkont” Inci. Zij kwam op vier en halfjarige leeftijd bij ons wonen en heeft ruim 8 jaar ons leven verrijkt. We zullen die aandachtvragende neus onder onze arm missen. Het liefste lag zij de hele avond tegen ons aan en wilde ze aangehaald worden. Inci wilde altijd graag met ons mee, zodra we opstonden, keek zij ons vragend aan of zij niet mee kon.
Apporteren was haar lust en haar leven. Zij was zo fanatiek en hard voor zichzelf dat zij tijdens het oppakken van de dummy weggleed en haar kruisbanden scheurde. Dankzij de Kliniek van Atjo Westerhuis heeft zij tot aan het einde uitstekend gefunctioneerd met de nieuwe kruisbanden. Doordat zij artrose kreeg moesten wij het de laatste 3 jaar steeds rustiger aan doen. Het haar zo geliefde strand werd te zwaar voor haar. Ook kon zij niet meer mee met de grote wandelingen met Noa en Luna. Wij moesten apart met haar uit en dat deden wij met alle plezier. Zij kon bij ons aan de overkant in de duinen op haar eigen tempo rondstruinen en daar had zij nog veel plezier in. Helaas werd bij Inci kanker geconstateerd en toen ging het heel hard. Na een korte ochtend wandeling waar zij nog veel plezier aan beleefde, kon zij 3 uur later niet meer opstaan en was verlamd aan haar achterpoten. Zij ging zienderogen achteruit en toen hebben wij in overleg met onze dierenarts, met pijn in ons hart, de moeilijke beslissing genomen om van Inci afscheid te nemen. Wij zullen onze vrolijke, altijd kwispelende knuffelkont missen en zij heeft een warm plekje in ons hart, want wat hebben wij al die jaren genoten van elkaar en samen met Noa en Luna vele avonturen beleefd.

Rust zacht lieve INCI

Contact

Frans Brouwer
Dogtouch
Katwijk

Mobiel: 06 24 60 11 51

E-mail: info@dogtouch.nl

Meer contactinformatie

Volg ons

twitter icon facebook icon

Banners

Website realisatie en ontwerp door 1322 Design